Opowieść o Latarkach

Część 1 - »    Część 2 - »    Część 3 -

Ekipa stowarzyszenia Ekstremalne wyprawy wylądowała na lotnisku Porte verde dnia dziewiętnastego marca dwutysięcznego roku. Ekwipunek (były też latarki), jaki posiadali ze sobą, ważył tylko pięć kilogramów na każdą osobę, a osób było dziewięć. Ustalono wcześniej, jeszcze w Polsce, iż dokładnie taka ilość osób wyjedzie na te wyprawę życia, nie mogło być ich ani mniej, ani więcej. Liczba dziewięć była wystarczająca, ponieważ nie dawała zbyt wielu osób, przez co nie robiła się z całej wyprawy "wycieczka klasowa", dziewięciu uczestników wyprawy cały czas wymagało od siebie tego, aby trzymać się razem. Gdyby było ich więcej, zapewne potworzyły by się podgrupy, a to mogłoby źle wpłynąć na bezpieczeństwo tych osób. Dlatego już na początku planowania wyprawy doszli uczestnicy do wniosku iż dziewięć osób to idealna ilość uczestników, i takiej muszą się trzymać.